O, wat zijn wij mooi!!!

Yvon en ik zijn wezen trutten in Zaandam. Daar is namelijk een fotostudio. Niet zomaar een fotostudio, maar eentje mét visagie en styling en meer van dat soort zaken waar wij geen verstand van hebben. En dat is wat wij wilden. Een gewone fotograaf werkt met het materiaal dat voor zijn lens komt, maar hier maken ze van het basismateriaal het beste dat er op dat moment van te maken is. 

Een kapster begint met gigantische rollers, hairspray en andere moderniteiten ons haar een meer Claudia Schiffer look te geven. Een andere dame pakt verfkwasten en een kleurenpalet en gaat aan het schilderen. Uiteindelijk wordt er uit de zelf meegebrachte stapel kleren iets gezocht wat zij acceptabel vinden voor de foto. 

Daarna worden foto’s gemaakt en dan krijg je dus uiteindelijk zoiets, want kennelijk was dit het beste dat er die dag van ons te maken was. 

 

 

 

 

 

Jahaaaaaaaaaaaa, ik weet het ook wel: Yvon staat er mooi op!

De mooiste brug is een aquaduct

Het zit er weer op voor dit jaar, alle jaarvergaderingen van Schuttevaer zijn gehouden. Koninklijke Schuttevaer is de branchevereniging van de binnenvaartschippers. De vereniging is landelijk in afdelingen verdeeld, al naar gelang een plaats of regio belangrijk is voor de binnenvaart. Zo hebben Sliedrecht, Werkendam, Hardinxveld-Giessendam, Rotterdam allemaal een eigen afdeling, maar moet heel Groningen-Drenthe het met één afdeling doen. Zelf kom ik jaarlijks op vier van de 24 vergaderingen omdat De Scheepvaartkrant van alle afdelingen een vergaderverslag plaatst.

Iedere keer valt het me weer op hoe verschillend die afdelingen zijn. Utrecht is altijd de eerste van mijn rijtje: tussen Kerst en Oud & Nieuw. Een degelijke, beetje saaie (sorry Utrechtse schippers!) vergadering. Dan volgt Amsterdam met een zakelijke vergadering waar meestal meer ambtenaren aanwezig zijn dan schippers. Daarna wordt het leuk. De vergadering van de Kop van Noord-Holland is altijd in Café de Schelvis in Zuid-Scharwoude. Dat is bij Alkmaar rechtdoor. Behalve binnenvaartschippers zijn daar ook veel recreanten en eigenaren van gerestaureerde schepen lid. De serie sluit af met Zaandam, een gezellige club met vrijwel alleen maar binnenvaartschippers die vooral ook komen om elkaar weer eens te zien. Vergaderen gebeurt daar tussen de bierrondes door en altijd vergezeld van een sateetje met brood. 

  

Tijdens zo’n vergadering wordt er over van alles gepraat wat schippers interesseert. Bruggen, sluizen, nieuwe regelingen, meerpalen die kapot zijn, mensen die aan het water wonen en dan klagen dat er een schip ligt afgemeerd, gemeenten die 82 facturen in één maand sturen om het sluis- en havengeld te innen en ga zo maar door. Een paar hoogtepunten dit jaar:

Centrale afstandsbediening

Rijkswaterstaat wil door het hele land bruggen en sluizen op afstand gaan bedienen. Dat scheelt arbeidsplaatsen en dus geld. Maar is dat wel handig? Stel je komt met je schip van 110 m. lang aangevaren. Je meldt keurig met de marifoon dat je eraan komt en ja hoor, de sluisdeur gaat voor je open. Maar wat gebeurt er? Vlak voor je er bent, komt er een of ander motorjachtje aangeraced, vaart de kolk in en maakt aan de eerste de beste bolder vast. Met sluispersoneel is dat snel gepiept. Die maken een sluisindeling en de beroepsvaart gaat voor en de sluis wordt verder opgevuld met pleziervaart. Geen jachtyup die daar onderuit komt. Een ander bezwaar is sluizen die op sensoren werken: ben je ook maar iets te langzaam, dan komt je achterschip klem te zitten tussen deuren. Toch heeft op afstand bedienen van sluizen en bruggen ook voordelen: ook de kleintjes kunnen op zo’n systeem aangesloten worden en krijgen daardoor langere bedientijden, waardoor de binnenvaart flexibeler kan worden. 

Bruggen en sluizen

In Noord-Holland is het janken met bruggen en sluizen. Binnenvaartschippers kijken natuurlijk precies andersom naar bruggen dan mensen op het land. Is de brug voor hen open, dan is ie voor de automobilist dicht. Maar dit jaar was het echt erg met de Leeghwaterbrug, de Friesebrug, de Kraspolderbrug, de Bernhardbrug, de brug van de Wilhelminasluis, de Willem Alexander brug. Tja, al die ‘kunstwerken’  zoals Rijkswaterstaat ze noemt, zijn flink koningsgezind, maar kunst is het zelden en werken doen ze ook vaak niet. De Kraspolderbrug bijvoorbeeld kan nauwelijks meer open dankzij achterstallig onderhoud: hij moet met de hand gedraaid worden omdat de elektrische onderdelen kapot zijn. Maar met de Julianabrug in Zaandam gaat het uitstekend. Vanuit de binnenvaart gezien dan. Die brug wordt nu gesloopt en het duurt nog anderhalf jaar voor er een nieuwe is. Tot die tijd kunnen de schepen gewoon doorvaren, zonder vertraging. Met de spoorbrug in Zaandam gaat het een stuk minder goed. Het is niet helemaal zeker wat er aan de hand is: of er zit een foutje in een computer of ProRail probeert stiekem een extra trein te laten rijden. In ieder geval staat al twee jaar lang in de Scheepsberichten dat de spoorbrug op donderdagochtend gestremd is, terwijl er nooit aan gewerkt wordt. Zoals A. tijdens de vergadering al zei: de mooiste bruggen in Nederland zijn aquaducten. 

Agressie op de grachten

Kapiteins op rondvaartboten zijn vaak oud-binnenvaartschippers. Daarom en omdat rondvaartboten natuurlijk ook beroepsvaart zijn, komt deze tak van de binnenvaart ook nog wel eens ter sprake. Niet op een leuke manier dit keer: afgelopen zomer is er onder de Amsterdamse sloepenyuppen een nieuwe sport ontstaan: het fysiek aanvallen van kapiteins van rondvaartboten. ’t Is ook wel wat natuurlijk: heb je al je grachtenpandje en je Audi TT, weet je niet meer wat je met je geld moet doen en koop je dus maar sloep. En getverderrie, wil je daarmee varen, blijkt dat er daar waar jij jezelf en je bootje wilt showen, rondvaartboten varen en dat die nog voorrang hebben ook. Geen wonder dat je daar een beetje agressief van wordt. Zoiets hoef je niet te accepteren.Toch?  

Maar leuke zaken zijn er ook altijd te vermelden: op de meerpalen van de Berlagebrug zijn mooie nieuwe bolders gemaakt. Precies zoals het moet, maar duidelijk door een timmerman van de wal: ze zitten aan de verkeerde kant en zijn dus nutteloos.

En mede dankzij een groot artikel van mij in De Scheepvaartkant wordt begin 2009 het oude pontje van Akersloot eindelijk vervangen.

   

Wie de complete verslagen van de vergaderingen van Zaandam en Kop van Noord-Holland wil lezen, kan terecht op de online editie van De Scheepvaartkrant (pagina 25).  

Nawoord 8 februari: op 7 februari heeft een binnenvaartschip het pontje van Akersloot over aanzienlijke afstand meegesleept aan de kabel. Lees er meer over in de eerstvolgende editie van De Scheepvaartkrant!